Just the way I am

เมื่อคืนนั่งอ่าน Black Butler เจอประโยคนึง อ่านแล้วก็โดนใจดี นายไม่เคยสูญเสียอะไรไปเลย เพราะนายไม่เคยมีมันมาตั้งแต่ต้น ประโยคนี้คุ้นๆ เหมือนพึ่งออกจากปากดิฉันไปเมื่อไม่นานมานี้ 555+ แหม ชักจะเชื่อในเรื่องกฏแห่งแรงดึงดูด ช่วงไหนคิดถึงอะไร ก็จะเจอเรื่องนั้นจริงๆแฮะ มันก็น่าแปลกดีนะ เวลาเราให้ความสนใจกับอะไรซักอย่าง ณ ช่วงเวลาหนึ่งๆ ไอ้สิ่งที่เรากำลังให้ความสนใจมันจะผ่านแว๊บเข้ามาให้เราเห็นบ่อยๆ เสมือนหนึ่งเราไปดึงมันเข้ามา แปลกเนอะ กลับมาที่ประโยคบน อ่านไปอ่านมา จริงๆมันเป็นสัจธรรมนะ ทุกคนล้วนเกิดมาตัวคนเดียว ไม่เคยมีใครมาตั้งแต่แรก เมื่อจากไปเราก็จากไปเพียงลำพัง มันคือเรื่องจริงเลยแหละ สัจธรรม.. ตอนนี้เริ่มหวาดระแวงความสุข รู้สึกว่าพอเริ่มสุขมากๆเข้า ความทุกข์อย่างแรงแม่งตรงเข้าชาร์จกรูทุกทีเหอะ เบื่อ.. เอาแบบว่าไม่ต้องสุขมากก็ได้ ขอแค่เรื่อยๆ เปื่อยๆ ชิวๆ และไม่ต้องทุกข์หนักๆ ก็พอ แม่ง กรูปรับตัวไปปรับตัวมา ยากนะว้อยยย ทำไงได้ ก็ต้องพยายามต่อไป ชีวิตเรา เราก็ต้องดูแลมันเอง ใครจะช่วยเราได้ บอกตัวเองมากี่ครั้งแล้วว่าอย่าปล่อยใจให้ไถลไปกับความสุข สุขก็อย่าสุขให้เยอะ ทุกข์ก็อย่าทุกข์ให้เยอะ เพราะไม่มีอะไรที่มันจะแน่นอนตลอดไปหรอก แต่นะ..ทำไม่ได้ไงคะ ยากว่ะ การที่เวลาสุขๆอยู่ แล้วจะบอกตัวเองว่า เฮ้ยย อย่าสุขเยอะ กลางๆไว้ มันยากจริงๆนะ นอกจากตัวเราและพ่อแม่แล้ว ไม่มีสิ่งใดเลยที่จะไม่เปลี่ยนไป อืมมม มันจริงเลยนะ ความรักของพ่อแม่เนี่ยแหละ บริสุทธิ์ที่สุดแล้ว อืมมม เพิ่มน้องไปด้วยอีกคนก็ได้ เดี๋ยวมันจะน้อยใจ 555 แม่ง..ยากว่ะ แต่ก็ต้องพยายาม ต่อไปนี้จะขออยู่แบบกลางๆจริงๆ ไม่ขออะไรที่มันสุดโต่งอีกแล้ว เหนื่อย.. เราไม่เคยสูญเสียอะไรเลย เพราะไม่เคยมีมาตั้งแต่ต้น สู้ๆ